elif deyince aklıma gelen ilk hikaye
bir gün Buhara’da ( eski ilim merkezi , şu an özbekistan'da ) okulun son sınıfında ders öğreten meşhur alım hocanın dersine bir öğrenci girer.
o zaman kara tahta yerine kara taştan çok sağlam duvar kullanılır. hoca tahtaya bir elif harfını çizer. öğrenciye sorar bu harf nedir. ( elif arapçanın ilk ve terk sesli harfidir ve Allahı simgeler)
öğrenci bilmiyorum der. bütün sınıf dalga geçerek kahkahalar ile güler. öğrenci o zaman ben bu elif'i öğrenip geleyim der.
aradan 8 ay geçer okulda öğrencinlerin mezuniyetine az kalmıştır. 8 ay önce elif harfını öğrenip geleyim diyen öğrenci sınıfa girer. hocaya ben elif'i öğrendim der.
bütün sınıf tekrar kahkaha ile güler.
hoca madem öğrendin bu elifi kara duvara ( yazı tahtasına ) tebeşir ile yaz der.
o zat ( öğrenci) duvara elifi yazar yazmaz duvar tuz buz olur ve yıkılır. okul bahçesi görünür. öğrencilerin ağzı açık kalır. elifi duvara yazan öğrenci yıkılan duvardan çıkar ve gider.
öğretmen öğrencilere döner ve der ki “ … “ işte ne dedi orayı unuttum !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder