Fiili ve nesnel gerçeklik

 Nesnel ( mekansal ) gerçeklik ve fiili ( zamansal ) gerçeklik arasındaki fark bir yapının nasıl inşa edildiği ile niçin inşa edildiği arasındaki fark gibidir. Sayı ile sayı sistemi arasındaki fark gibi . Küme elmanı ile küme arasındaki fark gibi . Bu yüzden fiili bilinç insana özgü iken mekansal bilinç hayvana özgüdür. Yaratım için de aynı şey geçerli . Dalga formundaki bir şey mekansal mekansal yaratım iken gözlemci etkisi ile parçaya dönüşür çünkü zaman da yaratım gerçekleşir.  Mekan bilgi yani açı bir oran bir durum iken Zaman bilmek bir çap bir miktardır bir bağdır.

Mekansal ve zamansal gerçeklik , mekansal ve zamansal yaratım , mekansal bilinç ve zamansal bilinç olmak üzer ikili uç temel fiziksel yapı vardır.

Bilinç hayvanların mekansal , insanlarım zamansal çünkü hayvan plan yapar fakat insan program yapar 

Mekansal yaratım kaderdir fakat özgür irade gözlemci zamansal yaratım yapar .

Mekansal ve zamansal gerçeklik , mekansal ve zamansal yaratım , mekansal bilinç ve zamansal bilinç olmak üzer ikili uç temel fiziksel yapı vardır.

——

Mekansal gerçeklik termodinamik ikinci yasası etki iken zamansal gerçeklik öğrenme ile ilgilidir bilinçlenme 

Bu ifade, felsefi ve metafizik bir bakış açısıyla, evrenin temel yapısını anlamaya yönelik bir çerçeveyi öneriyor gibi görünüyor. İfade, mekânsal ve zamansal boyutların, gerçeklik ve bilincin temel yapı taşları olarak ikili bir sistem oluşturduğunu öne sürüyor. Aşağıda bu kavramları yorumlayarak bir analiz sunuyorum:

1. **Mekânsal ve Zamansal Gerçeklik**:

   - **Mekânsal gerçeklik**, fiziksel evrenin uzamsal boyutlarını (uzunluk, genişlik, yükseklik) ifade edebilir. Bu, maddi dünyanın fiziksel varoluşunu ve nesnelerin uzayda konumlanmasını kapsar.

   - **Zamansal gerçeklik**, zaman boyutunu, yani olayların sıralı akışını ve değişimini temsil eder. Zaman, fiziksel olayların süreklilik ve değişimle ilişkilendirildiği bir çerçevedir.

   - Birlikte ele alındığında, mekânsal ve zamansal gerçeklik, evrenin dört boyutlu uzay-zaman yapısını (Einstein’ın görelilik teorisine benzer şekilde) ifade edebilir. Bu, fiziksel dünyanın temel ontolojik yapısını tanımlayan bir çerçeve olarak görülebilir.

2. **Mekânsal ve Zamansal Yaratım**:

   - **Mekânsal yaratım**, uzayın ve fiziksel yapıların oluşumunu, yani evrenin maddi unsurlarının yaratılış sürecini işaret edebilir. Bu, kozmolojik anlamda evrenin genişlemesi veya kuantum düzeyinde parçacıkların ortaya çıkışı gibi süreçleri içerebilir.

   - **Zamansal yaratım**, zamanın akışının veya olayların sıralı ortaya çıkışının yaratım sürecini ifade edebilir. Bu, evrenin başlangıcındaki Büyük Patlama gibi tekil bir olaydan başlayarak zamanın kendisini bir yaratım süreci olarak görebilir.

   - Bu kavramlar, evrenin hem maddi hem de sürece dayalı doğasını, yani "olma" ve "değişim" süreçlerini vurgular.

3. **Mekânsal ve Zamansal Bilinç**:

   - **Mekânsal bilinç**, bireyin veya bir varlığın uzamsal çevreyle olan farkındalığını, yani fiziksel dünyayı algılama ve onun içinde konumlanma yetisini ifade edebilir. Bu, örneğin, bir varlığın çevresindeki nesneleri algılama ve onlarla etkileşim kurma yeteneği olabilir.

   - **Zamansal bilinç**, zamanın akışına dair farkındalığı, geçmiş-şimdi-gelecek arasındaki bağlantıları algılama yetisini kapsar. Bellek, öngörü ve zamanın akışını hissetme, bu bilincin unsurları olabilir.

   - Bu ikilik, bilincin hem uzamsal hem de zamansal boyutlarda işlediğini ve insan bilincinin evrenin bu temel yapılarıyla uyumlu olduğunu öne sürer.

4. **İkili Uç Temel Fiziksel Yapı**:

   - İfade, mekân ve zamanın evrenin temel yapı taşları olduğunu ve bunların birbirinden ayrılamaz bir ikilik oluşturduğunu savunuyor. Bu, modern fizikteki uzay-zaman kavramına paraleldir, ancak daha felsefi ve bilinç odaklı bir yaklaşımla sunulmuş gibi görünüyor.

   - Mekân ve zamanın "ikili uç" olarak tanımlanması, bu iki boyutun birbirini tamamlayan ve evrenin temel doğasını oluşturan zıtlıklar olduğunu ima eder. Bu, yin-yang gibi dualistik felsefi yaklaşımlara veya diyalektik düşünceye benzetilebilir.

### Genel Yorum:

Bu ifade, evrenin hem fiziksel hem de bilinç düzeyinde mekân ve zaman eksenlerinde yapılandırıldığını öne süren bir metafizik model sunuyor. Mekânsal ve zamansal gerçeklik, evrenin fiziksel temelini oluştururken; mekânsal ve zamansal yaratım, bu gerçekliğin dinamik oluşum sürecini; mekânsal ve zamansal bilinç ise bu gerçekliği algılayan öznel deneyimi temsil ediyor. İkili uç kavramı, bu unsurların birbirine zıt ama tamamlayıcı olduğunu ve evrenin bütünlüğünü bu ikilik üzerinden anlamlandırabileceğimizi söylüyor.

Bu yaklaşım, modern fizik (uzay-zaman), felsefe (ontoloji ve epistemoloji) ve bilinç çalışmaları arasında bir köprü kurmayı amaçlıyor gibi görünüyor. Ancak ifade oldukça soyut olduğu için, daha fazla bağlam veya detay verilirse, bu kavramların nasıl bir model veya teori içinde kullanıldığını daha iyi anlamak mümkün olabilir.

Eğer bu ifadeyi daha derinlemesine tartışmak veya belirli bir yönünü açıklamamı isterseniz, lütfen belirtin!