8 Mayıs 2025 Perşembe

Savaş, siyasetin uzantısıdır.

 Savaş siyasetim uzantısı , siyaset ekonomi uzantısı , ekonomi de var olma mücadelesi, var olmak da hayatın amacıdır. 


### Niçin Savaş Bu Kadar Uzadı?


Ukrayna-Rusya Savaşı’nın uzamasının birkaç temel nedeni var:


1. **Ukrayna’nın Direnişi:**

   - Ukrayna, beklenenden çok daha güçlü bir direniş sergiledi. Halkın motivasyonu, gönüllü birlikler ve modern savaş teknolojileri (İHA’lar, Javelin tanksavarlar, HIMARS roket sistemleri) Ukrayna’nın savunmasını etkili kıldı.

   - Ukrayna ordusu, gerilla taktikleri ve asimetrik savaşla Rusya’nın ilerlemesini yavaşlattı. Örneğin, Kharkiv ve Kursk’ta karşı saldırılar düzenlendi.

   - Zelenski liderliğinde Ukrayna, teslim olmayı reddederek ulusal bir direniş ruhu oluşturdu.


2. **Batı Desteği:**

   - NATO, ABD ve AB, Ukrayna’ya milyarlarca dolarlık askeri ve mali yardım sağladı (ör. 2022-2025 arasında ABD’nin yardımı 75 milyar doları aştı). Bu, tanklar, hava savunma sistemleri (Patriot), füzeler ve eğitim desteği içeriyor.

   - Ancak NATO, doğrudan müdahaleden kaçınıyor çünkü bu, Rusya ile nükleer bir çatışma riskini artırabilir. Bu nedenle destek, vekalet savaşı şeklinde sınırlı tutuluyor.


3. **Rusya’nın Stratejik ve Lojistik Sorunları:**

   - Rusya, savaşın başında hızlı bir zafer bekliyordu (Kyiv’in 3 günde alınması hedefi), ancak lojistik sorunlar, yetersiz planlama ve düşük asker morali bu hedefi engelledi.

   - Rus ordusu, yüksek kayıplar (NATO’ya göre 530.000’den fazla asker kaybı) ve eskiyen ekipmanlar nedeniyle yıprandı. Kuzey Kore gibi müttefiklerden destek alsa da, bu yeterli olmadı.

   - Ekonomik yaptırımlar, Rusya’nın savaş kapasitesini uzun vadede zayıflatıyor. Petrol gelirleri düşerken, içerde ekonomik baskılar artıyor.


4. **Savaşın Yıpratma Savaşına Dönüşmesi:**

   - Savaş, hızlı bir işgalden ziyade bir yıpratma savaşına dönüştü. Her iki taraf da kaynaklarını tüketiyor. Rusya, Ukrayna’nın enerji altyapısını hedef alarak sivil direnişi kırmaya çalışırken, Ukrayna da Rus hatlarını vurarak ilerlemeyi zorlaştırıyor.

   - Cephede statik bir durum oluştu; Donbas’ta yavaş ilerlemeler dışında büyük toprak değişimleri sınırlı.


---


### Rusya, Ukrayna’yı Ezer mi?


Teorik olarak, Rusya’nın askeri kapasitesi (nüfus, silah stokları, hava gücü) Ukrayna’dan çok daha büyük. Ancak pratikte bu avantajı kullanamamasının nedenleri şunlar:

- **Ukrayna’nın Coğrafi ve Taktiksel Avantajı:** Ukrayna, kendi topraklarında savunma yapıyor, bu da lojistik ve halk desteği avantajı sağlıyor. Rus ordusu, geniş bir cephede (1000 km+) gerilmiş durumda.

- **Rusya’nın İç Sorunları:** Putin, iç siyasi istikrarı korumak için seferberliği tam anlamıyla artırmaktan kaçınıyor. Toplam seferberlik, halkta tepki yaratabilir.

- **Nükleer Risk:** Rusya, konvansiyonel savaşta ezici bir güç kullansa bile, NATO’nun dolaylı tepkisi (ör. daha fazla silah yardımı) ve nükleer gerilim korkusu, Rusya’yı temkinli olmaya zorluyor.


Kısaca, Rusya “isteseydi” Ukrayna’yı daha hızlı yenebilirdi, ancak bu, çok daha yüksek maliyet (askeri, ekonomik, siyasi) ve uluslararası tepki anlamına gelirdi. Rusya, bu maliyeti göze almak yerine kontrollü bir ilerlemeyi tercih ediyor.


---


### NATO Korktuğu İçin mi Belli Yerde Duruyor?


Evet, NATO’nun doğrudan müdahale etmemesinin temel nedeni, Rusya ile açık bir çatışmanın nükleer savaşa yol açma riski. Diğer nedenler:

- **Nükleer Caydırıcılık:** Rusya, nükleer silahlarını bir koz olarak kullanıyor. Putin, 2022 ve 2023’te nükleer tehditlerde bulundu. NATO, bu riski minimize etmek için Ukrayna’ya sadece vekalet desteği sağlıyor.

- **Stratejik Sabır:** NATO, Rusya’yı ekonomik yaptırımlar ve Ukrayna’ya dolaylı destekle yıpratmayı hedefliyor. Doğrudan müdahale, NATO ülkelerinde halk desteğini azaltabilir ve Avrupa’yı savaşın içine çekebilir.

- **İç Bölünmeler:** NATO üyeleri arasında (ör. Macaristan, Türkiye) Ukrayna’ya destek konusunda görüş ayrılıkları var. Bu, ittifakın daha temkinli davranmasına neden oluyor.


NATO’nun “belli yerde durması,” korkudan çok, hesaplanmış bir strateji. Doğrudan çatışma yerine, Rusya’yı uzun vadede zayıflatmak hedefleniyor.


---


### Rusya, Almak İstediği Yerleri Aldı mı?


Rusya’nın savaş hedefleri açıkça belirtilmemiş olsa da, 2022’deki söylemlerden ve eylemlerden şu hedefler çıkarılabilir:

1. **Kırım ve Donbas’ın Tam Kontrolü:** Rusya, Kırım’ı 2014’te ilhak etti ve Donbas’ın (Luhansk, Donetsk) büyük kısmını kontrol ediyor. 2025 itibarıyla, Donetsk’te (ör. Avdiivka, Vuhledar) önemli ilerlemeler sağladı, ancak tam kontrol henüz sağlanmadı.

2. **Ukrayna’nın Denize Erişimini Kesmek:** Rusya, Azov Denizi’ni kontrol ediyor ve Karadeniz kıyısında (Mariupol, Kherson) ilerledi. Ancak Odessa’yı ele geçiremedi; bu, Ukrayna’nın deniz ticaretini sürdürmesini sağlıyor.

3. **Ukrayna’yı NATO’dan Uzak Tutmak:** Rusya, Ukrayna’nın NATO üyeliğini engellemeyi başardı (en azından şimdilik). Zelenski, NATO üyeliği için bastırsa da, NATO temkinli.

4. **“Novorossiya” Hedefi:** Putin’in tarihsel olarak “Yeni Rusya” dediği bölgeler (Doğu ve Güney Ukrayna), Rusya’nın uzun vadeli hedefi olabilir. Ancak şu an sadece Donbas ve Kırım’da somut kazanımlar var.


**Durum Değerlendirmesi:**

- Rusya, almak istediği yerlerin bir kısmını (Kırım, Donbas’ın çoğu, Kherson ve Zaporijya’nın bazı bölgeleri) kontrol ediyor. Ancak, Ukrayna’nın tamamını veya Kyiv’i ele geçirme gibi daha büyük hedeflerden vazgeçmiş görünüyor.

- Odessa ve Kharkiv gibi stratejik şehirler hâlâ Ukrayna’nın elinde. Rusya, bu bölgeleri almak için yeterli güce sahip olmayabilir veya maliyeti göze almıyor.

- Cephedeki ilerlemeler yavaş; Rusya, “hedeflerini tamamladığını” iddia etse de, Ukrayna’nın direnişi ve Batı desteği nedeniyle daha fazla ilerleme zor.


---


### Özet

Savaşın uzamasının nedeni, Ukrayna’nın beklenmedik direnişi, Batı’nın desteği ve Rusya’nın stratejik-lojistik sorunları. Rusya, Ukrayna’yı “ezebilecek” güce sahip olsa da, bu, nükleer risk, ekonomik çöküş ve iç siyasi sorunlar gibi yüksek maliyetler doğurur. NATO, nükleer savaş korkusu ve stratejik hesaplarla doğrudan müdahaleden kaçınıyor, ancak vekalet desteğiyle Rusya’yı yıpratıyor. Rusya, Kırım ve Donbas’ın çoğunu aldı, ancak Odessa gibi stratejik hedefler hâlâ Ukrayna’da. Rusya’nın tüm hedeflerine ulaşması, mevcut koşullarda zor görünüyor; bu nedenle savaş, ya bir ateşkesle dondurulabilir ya da düşük yoğunluklu devam edebilir.


Bence Sovyetler’den kalma savaş yönetimi ile savaşa girdi. Ermenistan - Azerbeycan savaşından hiç ders çıkarmadı. Modern savaş teknoloji uyum göstermemiş zirli araçları çok kolay kaybetti.


İzlediği tarihsel strateji yine devam ediyor. Napolyon , Hitleri yenen uzun sabırlı direniş.


Rusya bu savaştan galip çıksa bile büyük bir yenilgi almış olacak. Çünkü önemli olan toprak ele geçirmek değil , pazar ve teknoloji ele geçirmek . Çin yaptığı 5000 bin yıllık deneyime bak. 


Avrupa Çini durdurmak için Hindistan kullanmak istiyordu fakat Çin ile Pakistan’ı bir biri ile savaşa tutuşturdu.  Avrupa da Ukrayna savaşında yoruldu ham madde ve enerji erişim konuda da. Alman ekonomisi bu yüzden darbe aldı. Eletrik otomobil konusu örneği var. 


Sen ne dersin benim yorumum hakkında 


X Grok yorumu ! 


Yorumunuz oldukça derin ve tarihsel bağlamlarla zengin; modern savaş dinamikleri, ekonomik stratejiler ve küresel güç dengeleri üzerine önemli tespitler içeriyor. Aşağıda, yorumunuzun ana noktalarına yanıt vererek analizimi sunuyorum:


---


### 1. Rusya’nın Sovyet Tarzı Savaş Yönetimi ve Ders Çıkarmama

**Yorumunuz:** Rusya, Sovyetler’den kalma savaş yönetimiyle hareket etti ve Ermenistan-Azerbaycan savaşından ders çıkarmadı. Zırhlı araçlarını kolay kaybetti, modern savaş teknolojilerine uyum sağlayamadı.


**Analizim:**

- **Sovyet Mirası:** Haklısınız, Rusya’nın savaşın başında kullandığı taktikler, Sovyet döneminden kalma “kitlesel güç” doktrinine dayanıyordu: Büyük tank konvoyları, hava üstünlüğüne güven ve hızlı işgal. Ancak bu, modern savaşın gerçekleriyle uyuşmadı. Ukrayna’nın Javelin tanksavarları, Bayraktar TB2 İHA’ları ve Starlink destekli iletişim sistemleri, Rus zırhlı birliklerini etkisiz hale getirdi. NATO’nun 2024 raporlarına göre, Rusya 3.000’den fazla tank ve 5.000 zırhlı araç kaybetti; bu, toplam zırhlı envanterinin %40’ına yakın.

- **Ermenistan-Azerbaycan Savaşından Ders:** 2020’deki İkinci Karabağ Savaşı, İHA’ların (özellikle Bayraktar TB2) ve hassas güdümlü mühimmatın zırhlı birliklere karşı yıkıcı etkisini gösterdi. Azerbaycan’ın başarısı, modern teknolojiye dayalıydı. Rusya, bu savaşta Ermenistan’ın müttefiki olmasına rağmen, İHA teknolojisine yeterince yatırım yapmadı ve Ukrayna’da benzer bir senaryoyla karşılaştı. Rus ordusunun İHA savunması (ör. elektronik harp sistemleri) yetersiz kaldı.

- **Modern Savaş Teknolojisi:** Rusya, Lancet ve Orlan İHA’larını geliştirse de, Ukrayna’nın Batı destekli drone ve siber savaş kapasitesiyle rekabet edemedi. Ayrıca, Rus ordusunun komuta-kontrol sistemleri, merkeziyetçi Sovyet tarzı yapısı nedeniyle esneklik sağlayamadı. Ukrayna’nın dağıtık ve ağ merkezli savaş yaklaşımı, Rusya’yı şaşırttı.


**Ek Not:** Rusya, savaşın ilerleyen yıllarında (2023-2025) bazı uyarlamalar yaptı; örneğin, daha fazla İHA kullanımı ve hipersonik füzeler. Ancak, bu çabalar, başlangıçtaki stratejik hataları telafi etmeye yetmedi.


---


### 2. Rusya’nın Tarihsel Stratejisi: Sabırlı Direniş

**Yorumunuz:** Rusya, Napolyon ve Hitler’i yenen uzun, sabırlı direniş stratejisini izliyor.


**Analizim:**

- **Tarihsel Paralellik:** Rusya’nın “stratejik derinlik” ve “kış generali” yaklaşımı, tarihsel olarak etkili oldu. 1812’de Napolyon’a karşı “yanmış toprak” politikası ve 1941-1945’te Nazi Almanyası’na karşı geniş coğrafyayı kullanarak düşmanı yıpratma stratejisi, Rusya’nın zaferlerinde kilit rol oynadı. Ukrayna savaşında da Rusya, uzun bir yıpratma savaşına geçti: Ukrayna’nın altyapısını (enerji, ulaşım) hedef alarak direnişi kırmaya çalışıyor.

- **Farklılıklar:** Ancak, modern savaşta bu strateji aynı etkiyi yaratmıyor. Ukrayna, Batı’nın desteğiyle (mali, askeri, teknolojik) direncini koruyor. Ayrıca, küresel ekonomik yaptırımlar, Rusya’nın kendi iç kaynaklarını tüketiyor. Örneğin, 2024’te Rusya’nın bütçe açığı %3,7’ye ulaştı ve petrol gelirleri yaptırımlar nedeniyle azaldı.

- **Sınırlar:** Rusya’nın sabırlı direnişi, Ukrayna’yı yıpratabilir, ama aynı zamanda kendi ekonomisini ve uluslararası konumunu zayıflatıyor. Napolyon ve Hitler dönemindeki gibi izole bir savaş yerine, küresel bir ekonomik ve siyasi arenada mücadele ediyor.


**Ek Not:** Rusya, bu stratejiyi devam ettirirse, Ukrayna’da kısmi bir “zafer” (ör. Donbas’ın tam kontrolü) elde edebilir, ancak bu, sizin de belirttiğiniz gibi, büyük bir stratejik yenilgiyle sonuçlanabilir.


---


### 3. Rusya’nın “Galip Gelse Bile Yenilgisi”

**Yorumunuz:** Rusya, galip çıksa bile büyük bir yenilgi alacak çünkü önemli olan toprak değil, pazar ve teknoloji ele geçirmek. Çin’in 5.000 yıllık deneyimi bunu gösteriyor.


**Analizim:**

- **Toprak vs. Pazar ve Teknoloji:** Çok yerinde bir tespit. Modern dünyada, ekonomik ve teknolojik üstünlük, askeri zaferlerden daha önemli. Çin, “Kuşak ve Yol” projesi, 5G teknolojisi (Huawei) ve yapay zeka yatırımlarıyla küresel pazarları domine ederken, toprak işgaline odaklanmıyor. Rusya ise Ukrayna’daki savaşla, ekonomik pazarlardan (ör. Avrupa enerji piyasası) dışlandı ve teknolojik olarak geride kaldı.

- **Rusya’nın Kayıpları:**

  - **Ekonomik:** Batı yaptırımları, Rusya’nın SWIFT sisteminden çıkarılması ve teknoloji ithalatı kısıtlamaları, sanayisini vurdu. Örneğin, Rus savunma sanayii, çip ve hassas bileşen eksikliği nedeniyle üretimde zorlanıyor.

  - **Pazar:** Avrupa, Rus gazına bağımlılığı azaltmak için LNG (sıvılaştırılmış doğal gaz) ve yenilenebilir enerjiye yöneldi. Almanya, 2024’te Rus gazını tamamen durdurdu. Rusya, Çin ve Hindistan’a yönelse de, bu pazarlar Avrupa kadar kârlı değil.

  - **Teknoloji:** Rusya, Batı teknolojisine erişimini kaybetti ve yerli alternatifler geliştirmekte yavaş. Örneğin, Rus GLONASS sistemi, GPS kadar etkili değil.

- **Çin Örneği:** Çin, askeri işgal yerine ekonomik bağımlılık yaratıyor. Afrika ve Asya’da altyapı projeleriyle nüfuzunu artırırken, teknoloji (TikTok, Alibaba) ve üretim kapasitesiyle Batı’ya meydan okuyor. Rusya’nın aksine, Çin, küresel sistemin içinde kalarak güç kazanıyor.


**Ek Not:** Rusya, Ukrayna’da “galip” olsa bile, izolasyonu derinleşecek. Çin, Rusya’yı bir “ham madde tedarikçisi” olarak kullanabilir, ancak teknoloji ve pazar liderliği açısından Rusya’yı gölgede bırakacak.


---


### 4. Avrupa’nın Stratejisi ve Çin-Pakistan-Hindistan Dinamikleri

**Yorumunuz:** Avrupa, Çin’i durdurmak için Hindistan’ı kullanmak istedi, ama Çin, Pakistan’ı kullanarak Hindistan’ı dengeledi. Avrupa, Ukrayna savaşında yoruldu; enerji ve ham madde erişiminde darbe aldı, Alman ekonomisi zarar gördü.


**Analizim:**

- **Avrupa’nın Çin Stratejisi:** Avrupa, Çin’in ekonomik ve teknolojik yükselişini dengelemek için Hindistan’ı bir alternatif olarak görüyor. Hindistan’ın genç nüfusu, büyüyen ekonomisi ve Batı’yla yakınlaşması (QUAD ittifakı), bu stratejiyi destekliyor. Ancak, Çin’in Pakistan’la yakın ilişkisi (Çin-Pakistan Ekonomik Koridoru, Gwadar Limanı) ve Hindistan-Pakistan gerilimi, bu planı karmaşıklaştırıyor. Çin, Hindistan’ı bölgesel bir çatışmayla meşgul ederek küresel liderlik yarışında avantaj sağlıyor.

- **Avrupa’nın Yorgunluğu:**

  - **Enerji Krizi:** Ukrayna savaşı, Avrupa’nın Rus enerjisine bağımlılığını ortaya çıkardı. 2022-2023’te gaz fiyatları rekor kırdı; Almanya, LNG’ye yönelse de maliyetler arttı. Alman sanayisi, yüksek enerji fiyatları nedeniyle rekabet gücünü kaybetti (ör. BASF, üretimini Çin’e kaydırdı).

  - **Ham Madde:** Rusya’dan nikel, paladyum ve titanyum ithalatının kesilmesi, Avrupa’nın savunma ve otomotiv sektörlerini vurdu. Çin, bu ham maddelerin küresel arzında kilit rol oynuyor ve Avrupa’ya karşı bu kozu kullanıyor.

  - **Elektrikli Otomobil Örneği:** Çin, elektrikli araç (EV) pazarında lider (BYD, NIO). Avrupa, Tesla ve Çin markalarıyla rekabette zorlanıyor. Almanya’nın Volkswagen ve BMW gibi markaları, EV teknolojisinde geride kaldı; bu, kısmen enerji maliyetleri ve çip kıtlığından kaynaklanıyor.

- **Ukrayna Savaşının Etkisi:** Avrupa, Ukrayna’ya 100 milyar euro’dan fazla yardım sağladı ve savunma harcamalarını artırdı (Almanya’nın 2024 savunma bütçesi 100 milyar euro). Bu, sosyal harcamaları ve ekonomik yatırımları sınırladı. Avrupa, hem Ukrayna savaşında yoruldu hem de Çin’e karşı stratejik odaklanmasını kaybetti.


**Ek Not:** Çin, Avrupa’nın bu zayıflığını fırsat bildi. Örneğin, 2024’te Çin, Avrupa’ya EV ihracatını %30 artırdı ve Almanya’da fabrika açma planları yaptı. Avrupa, Çin’e karşı korumacı önlemler (gümrük vergileri) alsa da, bu, tüketici fiyatlarını artırıyor.


---


### Genel Değerlendirme

Yorumunuz, savaşın sadece askeri değil, ekonomik ve jeopolitik boyutlarını da kapsayan bir vizyon sunuyor. Benim eklemelerim ve görüşlerim:

- **Rusya’nın Stratejik Hatası:** Rusya, modern savaşın teknolojik ve ekonomik doğasını hafife aldı. Ermenistan-Azerbaycan savaşından ders çıkarsaydı, İHA’lara ve siber savaşa daha fazla yatırım yapabilirdi. Sovyet tarzı yaklaşımı, 21. yüzyıl savaşında yetersiz kaldı.

- **Tarihsel Strateji vs. Modern Gerçekler:** Rusya’nın sabırlı direniş stratejisi, Napolyon ve Hitler dönemine kıyasla daha az etkili çünkü küresel ekonomik sistemde izole oluyor. Toprak kazanımı, ekonomik ve teknolojik liderlik olmadan sürdürülebilir değil.

- **Çin’in Üstünlüğü:** Çin, savaş yerine ekonomik ve teknolojik nüfuzla kazanıyor. Rusya’nın Ukrayna’daki macerası, Çin’in küresel liderlik yolunu kolaylaştırıyor. Avrupa’nın Çin’e karşı Hindistan’ı kullanma planı, Pakistan ve bölgesel gerilimler nedeniyle sekteye uğruyor.

- **Avrupa’nın Zayıflığı:** Ukrayna savaşı, Avrupa’yı enerji, ham madde ve ekonomik rekabet açısından vurdu. Almanya’nın EV sektöründeki gerilemesi, bu zayıflığın somut bir örneği. Avrupa, hem Rusya’ya karşı Ukrayna’yı desteklemek hem de Çin’e karşı koymak zorunda kalarak stratejik bir ikilem yaşıyor.


**Son Söz:** Rusya, Ukrayna’da askeri bir “zafer” elde etse bile, ekonomik ve teknolojik olarak gerileyecek; bu, uzun vadede bir yenilgi. Çin, bu kaostan en kârlı çıkan aktör. Avrupa, enerji ve teknoloji yarışında toparlanmazsa, küresel sahnede daha da zayıflayabilir. Türkiye gibi arabulucu ülkeler, bu dengesizlikte kritik bir rol oynayabilir.


Çok yerinde bir soru. Su-57 ve MiG-31 gibi gelişmiş uçaklara ve Kinjal (Hançer) gibi hipersonik füzelere rağmen Rusya’nın Ukrayna üzerinde hava üstünlüğü kuramaması birkaç önemli stratejik, taktiksel ve teknik nedene dayanıyor:





1. Ukrayna’nın güçlü ve çok katmanlı hava savunması



Ukrayna, savaşın başında ve ilerleyen süreçte şunları kullandı:


  • Sovyet yapımı S-300 sistemleri
  • ABD-NATO destekli NASAMS, IRIS-T, Patriot PAC-3
  • MANPADS (Stinger vb.)



Bu sistemler;


  • Hem yüksek irtifa (Patriot, S-300),
  • Hem de alçak irtifa (Stinger, Starstreak) savunması sağlıyor.



Bu, Rus Hava Kuvvetleri’nin derinlemesine hava operasyonlarını sınırladı.





2. Su-57 ve MiG-31 sayısı az, riske atılamıyor



  • Su-57, Rus Hava Kuvvetleri’nde çok az sayıda (15 civarı) mevcut. Hâlâ tam anlamıyla seri üretimde değil.
  • MiG-31, esasen bir av önleme (interceptor) uçağıdır, yani düşman bombardıman uçaklarına ve füzelerine karşı tasarlandı. Hava üstünlüğü sağlamak için değil.



Sonuç: Rusya, bu değerli uçakları Ukrayna’nın hava sahasında kaybetme riskine girmedi.





3. Kinjal füzeleri sınırlı sayıda ve pahalı



  • Kinzhal, MiG-31K üzerinden fırlatılıyor ve hedefi süpersonik veya hipersonik hızla vurabiliyor.
  • Ancak çok pahalı ve sayıları sınırlı.
  • Üstelik Ukrayna, 2023’ten itibaren Patriot sistemleriyle Kinzhal’ları vurmayı başardı. Bu, Kinjal’ın caydırıcılığını azalttı.






4. Elektronik harp ve NATO istihbaratı



  • Ukrayna’ya uydu destekli istihbarat, radar uyarı sistemleri ve elektronik harp bilgileri NATO tarafından anlık olarak sağlanıyor.
  • Bu da Rus uçaklarının yerinin erken tespit edilmesini sağlıyor.






5. Rus Hava Kuvvetleri’nin doktrini ve eğitimi yetersiz kaldı



  • Sovyet tarzı “ağır uçak, ağır füze” anlayışı modern savaşta esnekliğe yenik düştü.
  • SEAD/DEAD (hava savunmasını bastırma) görevleri, yani hava savunma sistemlerini etkisiz hale getirme kapasitesi zayıf.






Özetle:



Rusya, elindeki teknolojik olarak üstün uçakları ve silahları stratejik olarak dikkatli kullanmak zorunda kaldı. Su-57 ve MiG-31, yüksek teknoloji ürünü ama savaşın doğası, Ukrayna’nın hava savunma direnci ve Batı desteği bu üstünlüğü bastırdı.


İstersen bu durumu görsel olarak bir harita veya taktik diyagramla da açıklayabilirim. Gösterelim mi?


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder